top of page

Het oor is een van onze zintuigorganen die ons in staat stelt te communiceren en bestaat uit drie hoofdonderdelen: het binnenoor, het middenoor en het uitwendige oor. Het zichtbare deel van het oor, ook wel de oorschelp (pinna/auricula) genoemd, is verantwoordelijk voor het opvangen van geluiden uit de omgeving, het concentreren van geluidsgolven, en het overdragen naar de gehoorgang. Daarnaast beschermt de oorschelp het midden- en binnenoor tegen plotselinge geluiden, stof en vuil. Naast deze functies heeft de oorschelp ook een belangrijke esthetische rol. De oorschelpen aan beide zijden van het hoofd hebben directe invloed op het uiterlijk van het gezicht.

Een veelvoorkomend esthetisch probleem is het "afstaande oor", waarbij de hoek tussen de oorschelp en het hoofd meer dan 20° bij vrouwen en meer dan 25° bij mannen bedraagt. Dit resulteert in een oor dat onevenredig groot lijkt in vergelijking met de rest van het gezicht. Deze vormafwijking, die als "afstaand oor" wordt aangeduid, is een van de meest voorkomende ooraandoeningen. De term "afstaand" kan in andere culturen ook worden vertaald als "zeil", "mand", "kopje" of "vleermuis". Dit probleem kan zich aan een of beide oren voordoen.

devran-igrek-kepce-kulak-slider.png
devran-igrek-kepce-kulak-gorsel.png

De oorcorrectie, of otoplastiek, kan bij jonge kinderen onder algehele anesthesie worden uitgevoerd, terwijl bij oudere kinderen en volwassenen vaak lokale anesthesie of sedatie wordt gebruikt. Er zijn verschillende technieken voor het uitvoeren van een otoplastiek. Sommige methoden omvatten het aanbrengen van hechtingen om het kraakbeen te hervormen, andere omvatten procedures die het vormen van het kraakbeen vergemakkelijken, of het gedeeltelijk verwijderen van kraakbeen als dit sterk is gegroeid.

Bij jongere patiënten, wiens kraakbeen nog zachter is, worden vaak hechtingen gebruikt om de oorschelp te vormen. Bij oudere patiënten kunnen andere technieken nodig zijn. Als de afwijking wordt veroorzaakt door een sterke ontwikkeling van het conchale kraakbeen, is vaak het verwijderen van een deel van het kraakbeen nodig. De oorcorrectie wordt over het algemeen als een laag-risico operatie beschouwd. De meest voorkomende problemen na de operatie zijn het ontstaan van hematomen (bloedophopingen) en infecties.

bottom of page